می خور

می خور. [ م َ / م ِ خُوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب مرخم ) به معنی شرابخوار است. ( از آنندراج ). میخواره. میخوار. باده گسار:
می خوران را شه اگر خواهد بر دار زند
گذر عارف و عامی همه بر دار افتد.قاآنی.|| ( اِ مرکب ) خم گلین که در آن شراب ریزند. ( آنندراج ).

به معنی شرابخوار است میخواره میخوار باده گسار خم گلین که در آن شراب ریزند

💡 تو کز کیفیت حسن چمن بی بهره ای، می خور که من هر شبنمی را رطل مالامال می دانم

💡 رسید عید، به عادت طرب کن و می خور که ملک بی خلل و عمر بی فنا داری

💡 فرصت از دست مده زلف نگاری به کف آر می خور و وقت غنیمت شمر ایامی چند

💡 با خوش نفسی می خور اگر ماهوشی نیست آواز خوشی باری اگر حسن خوشی نیست

💡 قصاب گل عشقت می خور که به‌بار آمد حافظ به شب هجران بوی خوش یار آمد

💡 اندرین باغ شکر با گل و گل با شکرست چون درآیی شکری می خور و بر می چین گل