مهرم

مهرم. [ م َ رَ ] ( ع مص ) سخت پیر و کلانسال گردیدن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). مهرمة. هرم.

سخت پیر و کلانسال گردیدن مهرمه هرم

💡 از ماه حلقه باید و مهرم نگین مهر نی نی نبایدم نه چو گردون سبک سرم

💡 دگر گفت پس ماه مهرم کجاست چو او نیست قصرش بسی بی صفاست

💡 گرنه هر دم آتش مهرم فرو بندد نفس کر شود گوش سپهر از صدمه ی غوغای من

💡 گر چرخ، نه چون جوزا، بندد کمر مهرم ثور و حمل او را در سنبله اندازم

💡 به تو جور من افزون گر شود گفت ز تو مهرم نخواهد کاست گفتم

💡 مادری پر از مهرم صادق و صفای کو؟ آن معلم دانا و درسهای آزادی؟