لغت نامه دهخدا
مستکبرین. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مستکبر ( در حالت نصبی و جری ): مستکبرین به سامراً تهجرون. ( قرآن 67/23 ). اًنه لایحب المستکبرین. ( قرآن 23/6 ). رجوع به مستکبر شود.
مستکبرین. [ م ُ ت َ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مستکبر ( در حالت نصبی و جری ): مستکبرین به سامراً تهجرون. ( قرآن 67/23 ). اًنه لایحب المستکبرین. ( قرآن 23/6 ). رجوع به مستکبر شود.
[ویکی الکتاب] معنی مُسْتَکْبِرِینَ: خود بزرگ جلوه دهندگان - مستکبران ( استکبار عبارت از این است که: کسی بخواهد با ترک پذیرفتن حق، خود را بزرگ جلوه دهد، و خود را بزرگتر از آن بداند که حق را بپذیرد )
ریشه کلمه:
کبر (۱۶۱ بار)