هم رفیق

هم رفیق. [ هََ رَ] ( ص مرکب ) در اصطلاح علم فتوت کسانی را گویند که منسوب به یک پدر یا یک جد باشند. رجوع به هم پدر شود.

در اصطلاح علم فتوت کسانی را گویند که منسوب به یک پدر یا یک جد باشند

💡 شیرین و ترش گشته دو جوهر به هم رفیق این چون حدیث دشمن و آن چون عتاب دوست

💡 گرگها دید و گمان کرد او غزال غولها را هم رفیق ماه و سال

💡 کی رسد هرگز به مقصودی درین راه خدا نوجوانی کاندرین ره هم رفیق پیر نیست

💡 هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من بخت تیره روزانم کوکب سیاهم من

💡 تا شد آن طوطی، برای سودگر هم رفیق خانه، هم یار سفر