ازدواج موقت که با تعابیری چون نکاح متعه و نکاح منقطع نیز شناخته میشود، به قراردادی اطلاق میگردد که طی آن، زن و مرد برای مدت زمان مشخصی با یکدیگر پیمان زناشویی میبندند. این نوع ازدواج که از احکام خاص مذهب تشیع محسوب میشود، عملی مستحب شمرده شده و در کتب فقهی ذیل باب نکاح مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. ارکان اصلی این نوع نکاح شامل چهار رکن اساسی است که یکی از مهمترین آنها صیغه میباشد. این صیغه، بیانگر ایجاب و قبول طرفین در چارچوب زمانی و مهریه تعیینشده است و صحت این عقد بر آن استوار است. در کنار این ارکان، احکام و مقررات دیگری نیز بر ازدواج موقت حاکم است که لازم است مورد توجه قرار گیرند.
نکاح موقت
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عقد زناشویی در مدّتی معیّن را ازدواج موقّت گویند.
از ازدواج موقّت به نکاح متعه و نکاح منقطع نیز تعبیر شده و از آن در باب نکاح سخن رفته است.
ازدواج موقّت از اختصاصات مذهب شیعه، و عملی مستحب است.
ارکان ازدواج موقت
نکاح منقطع چهار رکن دارد:
← صیغه
ازدواج موقت دارای احکام دیگری نیز می باشد که به آنها اشاره می شود.
← تعداد زن در متعه
...
جمله سازی با نکاح موقت
💡 در ادیانی مثل اسلام اجازه ولی (در اسلام همان پدر است) در ازدواج زنی که دوشیزه نیست، شرط نیست، و در باکره و دوشیزه به نظر "بیات زنجانی": "بنا بر اقوی شرط صحت نیست بلکه شرط اخلاقی است و برای تحکیم مبانی خانواده لازم است و مطابق روایات متعدد معتبر، افراد از نکاح موقت با دوشیزگان اجتناب کنند."