مرتضی عبدالرسولی

[ویکی اهل البیت] مرتضی عبدالرسولی از ادیبان وخوشنویسان معاصر است که در سال 1373ش در تهران درگذشت.
خطاط بزرگ معاصر مرتضی عبدالرسولی فرزند علی عبدالرسولی نوه ملا عبدالرسول فیروزکوهی بود که در سال 1284ش متولد شد. وی که در اثر حسن خط و قدرت قلم در بیشتر محافل هنری کشور اشتهار حاصل کرده و آثار خطی او به حد مطلوب و موردپسند خطاطان و خط شناسان معاصر واقع گردیده است پس از پایان دوره تحصیل بنا به ذوق و نبوغ فراوانی که به هنر خط داشت متوجه آموختن این هنر گردید و ابتدا به راهنمائی پدر خود مرحوم علی عبدالرسولی که او نیز خود از خوشنویسان روزگار خویش بود به فرا گرفتن خط شکسته مشغول شد و از او بهره بسیار برد پدر او چون می خواست که فرزند او در آتیه خطاطی هنرمند گردد او را نزد مرحوم میرزا عبدالحمید ملک الکلامی معرف به امیراالکتاب که در هنروری استاد مسلم عصر خود بود به مکتب سپرد و عبدالرسولی خطوط نسخ و ثلث را از او فرا گرفت و خطش از تعلیم درآمد و پیشرفت خط وی بدان میزان رسید که استاد او را از شاگردی معاف داشت چون از این استاد گذشت برای اخذ اصول و قواعد خط نستعلیق نزد مرحوم علی منظوری حقیقی که از خوشنویسان به نام معاصر به شمار می رفت به مشق پرداخت و مایه این خط را از وی آموخت و با این حال برای کسب کمال هنری که استعداد آن به حد وفور در نهاد او موجود بود به مکتب اساتید دیگری راه یافت و نیز توشه ای وافی بر گرفت و خود از خطاطان ارزنده این زمان گردید. این خطاط توانا در آموختن این هنر ظریف و بدیع رنج های فراوانی برده و به زودی در تحصیل فنون خطوط نستعلیق و شکسته و نسخ و ثلث موفقیت شایانی به دست آورده و آوازه ای برای خود کسب کرده و به هر حال او اکنون نیز لحظه ای از مشق فارغ نمی ماند و اوقات بیکاری را به ذوق خود صرف می کند.
عبدالرسولی در تحریر خطوط سته، چیره دست بوده و مخصوصاً در خط ثلث جلی دستی توانا دارد. شاعر معاصر عماد خراسانی که تحت تأثیر پنجه هنرور و قلم سحار و زیبائی های خط و همچنین صفات نیکو و محامد اخلاق او قرار گرفته عبدالرسولی و هنر وی را چنین می ستاید:
تو درون دل آشفته ما جا داری/ کانچه دل می طلبد از تو مهیا داری خط دلجوی تو چون سر خط آزادی جان/ پنجه ای زنده کن روح نکیسا داری
مرتضی عبدالرسولی همچنین استاد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نیز بود و عاقبت در ۲۶ دی سال ۱۳۷۳ هجری شمسی درگذشت. وی به مانند اجداد خود شیفته مولا علی علیه السلام بود و خطوط بسیاری پیرامون مولا علی علیه السلام نوشته است. همچنین از آثار خوشنویسی این استاد ممتاز خوشنویسی می ‎توان کتیبه مزار خیام نیشابوری، کتابت گلستان سعدی و کتابت دیوان حافظ را یاد کرد.

💡 آواز بهرام سارنگ نخستین‌بار در سال ۱۳۵۶ از طریق رادیو ایران به گوش مخاطبان رسید. او که به خوشنویسی نیز علاقه داشت از سال ۱۳۶۱ به مدت ۵ سال از کلاس‌های خوشنویسی مرتضی عبدالرسولی که در سنتور نیز شاگرد حبیب سماعی بود، بهره برد. بهرام سارنگ در سال‌های ابتدایی دههٔ ۱۳۶۰ با محمدرضا لطفی و گروه شیدا چند کنسرت را اجرا کرد.

💡 تعلیق که در گذشته بیشتر به‌عنوان خط تحریری برای نوشتن نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به‌کار می‌رفت هم‌اکنون کاربرد اولیه خود را از دست داده است. این خط به دلیل دوایر زیاد، حروف مدور و ترکیب‌های متنوع و پیچیده در زمانهٔ بی‌حوصلهٔ ما نمی‌تواند از نظر خوانایی گسترهٔ کاربری همگانی پیدا کند. امروزه معدودی از خوشنویسان ایرانی با شیوه نگارش تعلیق آشنایی دارند که آنها نیز از سر تنوع به آن می‌پردازند. برخی از آثاری که در دوره معاصر به این خط نوشته شده عبارت اند از: آثار حبیب اللّه فضائلی، و بیست رباعی کتیبه‌های آرامگاه خیام که مرتضی عبدالرسولی در ۱۳۳۹ ش به خط شکسته تعلیق نگاشته است.