هاکین

هاکین. ( اِخ ) هاکن. نام چند تن از سلاطین نروژ است و معروفترین آنها عبارتند از:
هاکین اول 936 م.958 م. هاکین ششم 1247 م.1263 م. هاکین هفتم 1350 م.1363 م. هاکین اول در ترویج و نشر دین مسیح فعالیت شدیدی نمود تا آنجا که جان را در سر این سودا گذارد. هاکین ششم،جزائر ایسلند، گروئنلند و شتلاند را ضبط نمود و برخی از قوانین را وضع کرد. هاکین هفتم سوئد را هم بر کشور خویش ملحق ساخت. ولی جذب قلوب سوئدیان برایش میسر نشد و در نتیجه وی را خلع کردند، بعدها زوجه اش مارگریت که دختر پادشاه دانمارک بود از سوئد و نروژ مملکت واحدی تشکیل داد. ( قاموس الاعلام ترکی ).

هاکیِن ( چینی ساده شده: 闽南语، چینی سنتی: 閩南語، پین یین: Fújiànhuà ) گروهی از گوش های مین جنوبی است که در سراسر جنوب شرق چین، تایوان و جوامع دور از وطن چینی در مالزی، سنگاپور، اندونزی و فیلیپین در جنوب شرق آسیا و میان چینی های فرادریا در سرتاسر دنیا تکلم می شود. هاکین از جنوب فوجیان ریشه گرفته است.
هاکین به طور تاریخی به عنوان زبان میانجی در بین جوامع چینی جنوب شرق آسیا خارج از هر گویش و زیرگروه عمل کرده و امروزه پرگویش ترین گونهٔ چینی در منطقه، از جمله در سنگاپور، مالزی، اندونزی، فیلیپین و بخش هایی از هندوچین ( به ویژه تایلند، ویتنام، لائوس و کامبوج ) است.
زبان مالایی بتاوی که توسط پنج میلیون نفر درون و پیرامون جاکارتا، پایتخت اندونزی سخن گفته می شود، دارای وام واژگان بسیاری از هاکین است که این وضعیت به دلیل تأثیر بسیار اندونزیایی های چینی در این منطقه، که عمدتاً از ریشه و تبار هاکین هستند، می باشد.
هاکین از مناطق جنوبی استان فوجیان ریشه گرفته است. این منطقه از ابتدا یک مرکز مهم برای تجارت و مهاجرت بود و از این رو هاکین به یکی از رایج ترین گونه های چینی در خارج از کشور تبدیل شده است. قطب عمده گونه های هاکین در خارج از فوجیان در تایوان است، جایی که مهاجرانی در دوره های مختلف از فوجیان به آنجا رفتند. گویش تایوانی بیشتر از گویش های کوانژویی و جانگجاوی ریشه گرفته است، اما از آن زمان به بعد، گویش آموی، که به گویش شیامن نیز معروف است، در حال تبدیل شدن به گویش معیار این زبان در سرزمین اصلی چین است.
هاکین زبان های بسیاری در میان چینی های فرادریا در جنوب شرق آسیا و ایالات متحده آمریکا وجود دارند. مردم هان بسیاری در طول تاریخ از مناطق هاکین زبان در جنوب فوجیان به برمه نو ( میانمار امروزی )، ویتنام، اندونزی ( هند شرقی هلند سابق ) و مالزی و سنگاپور ( مالایای بریتانیا و British Straits Settlements سابق ) مهاجرت کردند و زبانشان را در این مناطق گستردند. این گویش ها به جز در وام واژه ها، بیشتر شبیه به گویش آموی و هاکین تایوانی هستند. طبق گزارش ها هاکین زبان ۸۰٪ مردم چینی در فیلیپین است.
هاکین یکی از بیشترین تعدادهای واج های موجود را در بین گونه های چینی دارد و شمار همخوان های آن از ماندارین معیار، کانتونی و شانگهایی نیز بیشتر است. واکه ها کمابیش شبیه ماندارین معیار هستند. گونه های هاکین تلفظ های بسیاری را حفظ کرده اند که دیگر در سایر گونه های چینی یافت نمی شوند.

💡 از نظر واج‌شناسی، هاکین زبانی نواخت‌بر است.

💡 هاکین تایوانی عموماً شبیه به شاخه‌های آموی، چوانگژو و ژانگژو از مین جنوبی و گویش‌های آن‌ها در جنوب شرق آسیا است و بین گویشوران آن‌ها فهم متقابل وجود دارد. محبوبیت گسترده رسانه‌های هاکین‌زبان در تایوان، به ویژه از دهه ۱۹۸۰ به برجستگی هاکین تایوانی در بین سایر گویش‌های هاکین و مین منجر شده‌است.

💡 هولو، تایوانی و تایگی نیز معروف است، گونه‌ای از زبان هاکین و زبان مادری ۷۰٪ از مردم تایوان است. مردم هوکلو تایوانی که از نسل مهاجرانی از جنوب فوجیان در دوران سلطنت دودمان چینگ هستند، به این زبان تکلم می‌کنند. لاتین‌نویسی پوژ یک دستور خط رایج برای نوشتن این گونهٔ هاکین است.