نیکی فزای

نیکی فزای. [ ف َ ] ( نف مرکب ) افزاینده ٔنیکی. نیکی و لطف و احسان بسیار کننده:
مرا نام خوانند ناپاک رای
ترا مرد هشیار نیکی فزای.فردوسی.به فرمان یزدان نیکی فزای
که اوی است بر نیک وبد رهنمای.فردوسی.به یزدان گرای و به یزدان گشای
که دارنده اوی است و نیکی فزای.فردوسی.

مرا نام خوانند ناپاک رای ترا مرد هشیار نیکی فزای فردوسی

💡 به فرمان یزدان نیکی فزای که اویست بر نیک و بد رهنمای