نیم تن

نیم تن. [ ت َ ] ( اِ مرکب ) نیم تنه. آرخالق. ( برهان قاطع ). جامه دامن و آستین کوتاه که نیم تنه نیز گویند و به کنایه و مجاز لنگ رانیز گویند. ( از رشیدی ). جامه ای باشد کوتاه مر زنان را. ( از جهانگیری ). رجوع به نیم تنه شود:
نیم تنی تا سر زانوش هست
ازپی آن بر سر زانو نشست.نظامی.

💡 چه سازم درین راه با نیم تن کنم پاک آن بوم را ز اهرمن

💡 برآشفت ازین گفته آن نیم تن بگیرید گفتا مر این اهرمن

💡 دو شخص نیم تن یک تن به دو نیم چو یزدان رزق کرده تیغ تقسیم

💡 صوفی بی‌صفا نیم، زاهد بی‌وفا نیم من ز خدا جدا نیم تن تللا تلا تلا

💡 سر نیم تن را جدا کرد ماه از آنجا روان شد سوی رزمگاه