نوید گر

نویدگر. [ ن ُ گ َ ] ( ص مرکب ) مبشر. صاحب نوید. ( آنندراج ). بشیر. که بشارت و خبر خوش آرد:
خلق را خلق او نویدگر است
نور ماه ازجمال جرم خور است.سنائی.اتصال نجوم خاطر او
فیض طبع مرا نویدگر است.خاقانی.شب گذشته ست و اول سحر است
بانگ بلبل همه نویدگر است.امیرخسرو ( از آنندراج ). || به مهمانی خواننده. بشارت دهنده به ضیافت. ( فرهنگ فارسی معین ). دعوتگر. که کسان را به جائی دعوت کند:
سوی تو نویدگر فرستادند
بر دست زمانه ز آفرینش دو
یکّی سوی دوزخت همی خواند
یکّی سوی عز و نعمت مینو.ناصرخسرو.طایفه ای از مخدرات اشراف... درآمدند... گفتند یا رسول اﷲ دعوتی است... این چشم و چراغ را [ فاطمه را ] دستوری ده تا مجلس افروزی کند... آن نویدگران جامهاء فصفاص پوشیده... ( سنائی، مقدمه حدیقه ) ( از فرهنگ فارسی معین ).

( صفت ) بمهمانی خواننده بشارت دهنده بضیافت: (( طایفه ای... از مخدرات اشراف مهاجر و کد بانوان سادات انصار در آمدند نزد پیامبر صلی ا... علیه و آله )... گفتند: یا رسول ا... دعوتی است. روی پوشیدگان روسا و اشراف جمعند. این چشم و چراغ ( فاطمه علیها السلام ) را دستوری ده ( دستور باش ) تا مجلس افروزی کند... آن نوید گران جامهائ فصفاص پوشیده... ) ) سنائی. مقدم. حدیقه. چا. مد. ۳۵ )

💡 وی در نامه ای به برادرش، تئو، نوشت: «نقاشی‌های کنونی‌ام روز به روز ظرافت بهتری پیدا می‌کنند- بیشتر به موسیقی و کمتر به مجسمه‌سازی شباهت دارند- و مهمتر از همه، نوید گر جلوه در رنگ هستند.» و به این وسیله خود را بیان می‌کنند، وینسنت توضیح می‌دهد که نقاشی‌هایش مانند موسیقی آرامش بخش هستند.

💡 پیش چونین نوید گر که ترا به امید بهار خواهد کرد