لغت نامه دهخدا
نوش جای. ( اِ مرکب ) جایگاه ماده شیرین گل. ( لغت فرهنگستان ).
نوش جای. ( اِ مرکب ) جایگاه ماده شیرین گل. ( لغت فرهنگستان ).
( اسم ) محل نوش در گلها.
💡 غالباً در قاعده گلبرگها نوش جای ماده شیرینی ترشح میکند که حشرات طالب آناند. گلبرگها ممکن است کاملاً به صورت نوش جای شیپور مانند، تغییر شکل دهند (مانند اقونیطون).
💡 که یابد در او رامش و نوش جای وگر بر شود جام می جانفزای