نفس پرور

نفس پرور. [ ن َ پ َرْ وَ ] ( نف مرکب ) که تسلیم هوای نفس خویشتن است: از نفس پرور هنروری نیاید و بی هنر سروری را نشاید. ( گلستان سعدی ).

که تسلیم هوای نفس خویشتن است.

💡 نخل‌ گلزار جنون از ریشه بیرون خوشنماست ای خموشی نالهٔ ما را نفس پرور مکن

💡 بزنید حلقه بر در، که خسیس نفس پرور بخدای ره ندارد،بخدا، بهیچ رویی