نفس بر

نفس بر. [ ن َ ف َ ب ُ ] ( نف مرکب ) که نفس را قطع کند. که از دشواری یا سنگینی و گرانی رونده یا برنده را به ستوه آرد: راه نفس بر. بار نفس بر.

که نفس را قطع کند. که از دشواری یا سنگینی و گرانی رونده یا برنده را بستوه آرد: راه نفس بر. بار نفس بر.

💡 نیش فراق روی تو دانی که هر نفس بر جان خستگانت ز صد کم نمی رسد

💡 درتب عشقم سپندی‌گر نباشد‌گو مباش از نفس بر روی آتش می‌نهم تبخاله را

💡 این زمان کز آتش بأس تو آب ظلم رفت هر نفس بر آتشم از دوستی افشاند آب

💡 چون بیابد نفس بر ایذا حرج یافت او از موت اسود صد فرج

💡 اگر این نفس بر تو چیره گردد نمود عشق اینجا تیره گردد