لغت نامه دهخدا
نشکستن. [ ن َ ش ِ ک َ ت َ / ن َ ک َ ت َ ] ( مص منفی ) مقابل شکستن. رجوع به شکستن شود.
نشکستن. [ ن َ ش ِ ک َ ت َ / ن َ ک َ ت َ ] ( مص منفی ) مقابل شکستن. رجوع به شکستن شود.
💡 بر عالم فطرت دل بیدرد ستم کرد نشکستن این شیشه قیامت به حلب برد
💡 جامی بکشم، تا به کی از اهل خرابات شرمنده ز نشکستن سوگند توان بود
💡 کس وحشتت از اسباب تعلق نپسندید دامن نشکستن چقدر چین جبین داشت
💡 شرمی از آزار دلها کن که در ملک وفا بهرناموسمروت رنگ هم نشکستن است