لغت نامه دهخدا
ناظر خاص. [ ظِ رِ خاص ص ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنکه تولیت او از طرف واقف معین و مقررشده است. آنکه بر دخل و خرج موقوفه ای نظارت دارد.
ناظر خاص. [ ظِ رِ خاص ص ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنکه تولیت او از طرف واقف معین و مقررشده است. آنکه بر دخل و خرج موقوفه ای نظارت دارد.
آنکه تولیت او از طرف واقف معین و مقرر شده است آنکه بر دخل و خرج موقوفه نظارت دارد.
💡 ماهیت فیزیکی زمان را نظریه عام، برپایه رویدادهای فضازمان توضیح میدهد. برخورد دو ذره، انفجار یک ابرنواختر یا نشستن یک سفینه فضایی، نمونههایی از رویدادها هستند. به هر رویدادی میتوان چهار عدد نسبت داد که زمان و مکان (مختصات محل رویداد) آن را مشخص میکنند. اما این مقادیر عددی برای ناظرهای مختلف، متفاوت هستند. در نسبیت عام، پرسش «اکنون چه زمانی است»، پرسشی است که معنایی نسبی و وابسته به یک ناظر خاص دارد.