میناگون

میناگون. ( ص مرکب ) سبزرنگ. به رنگ مینا. مینارنگ:
در آن مینوی میناگون چمیدند
فلک را رشته در مینا کشیدند.نظامی.

اسم: میناگون (دختر) (فارسی) (پرنده، طبیعت، گل) (تلفظ: m.-gun) (فارسی: ميناگون) (انگلیسی: mina-gun)
معنی: سبز رنگ، به رنگ مینا، ( به مجاز ) زیبا و با طراوت، ( مینا، گون ( پسوند شباهت ) )، مانند مینا، شبیه به مینا، م مینا

💡 تیغ میناگون گوهردار او هنگام رزم نیزهٔ بی‌جان به دستش اژدهایی می‌کند

💡 فروغ مهر نماند به چرخ میناگون اگر نگار من از دور چهره بنماید

💡 دان پذیر اراهیولی ماهیت او چیزی است زبده اروند است و میناگون سپهر لاژورد

💡 ابر عدلش بر سر این مملکت چون کله بندد خرمی بر سبزه ی گردون میناگون ببارد

💡 پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگون زشتروئی چه کند آینهٔ گردون