میمیه

لغت نامه دهخدا

( میمیة ) میمیة. [ می ی َ ] ( اِخ ) از فرق غلاة که امیرالمؤمنین و حضرت رسول هر دو را نبی میدانستندولی محمدبن عبداﷲ را در الوهیت مقدم میشمردند در مقابل عینیه که این حق تقدم را به علی ( ع ) نسبت میدادند. ( خاندان نوبختی ص 265 ) ( از ملل و نحل شهرستانی ).

فرهنگ فارسی

از فرق غلاه که امیرالمومنین و حضرت رسول هر دو را نبی میدانستند ولی محمد بن عبدالله را در الوهیت مقدم میشمردند در مقابل عینیه که این حق تقدم را به علی ( ع ) نسبت میدادند

جمله سازی با میمیه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 در وقایع میمیه آمده: «تا آنکه در سنه ۱۲۶۳ حضرت قدوس به خراسان تشریف فرما شدند چندی بعد اظهار امر خود را فرمودند... جناب اسم‌الله الاول در سال ۱۲۶۳ عازم ماکو شدند جهت دیدار محبوبش، در بازگشت مأمور می‌شوند از مازندران عازم خراسان شوند. در مازندران خدمت حضرت قدوس می‌رسند. روز اول در صدر مجلس می‌نشینند ولی در روز دوم در پائین دست ایشان.»

مهوا یعنی چه؟
مهوا یعنی چه؟
خدمتکار یعنی چه؟
خدمتکار یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز