می فشان

می فشان. [ م َ / م ِ ف َ ]( نف مرکب ) فشاننده می. || خون فشان. که خون افشاند. خونریز. ( در صفت تیغ و خنجر ):
تیغ حصرم رنگ شاه از خون خصم
روز میدان می فشان باد از ظفر.خاقانی.

فشاننده می خون فشان که خون افشاند

💡 که دانه را بشکافد ندا کند به درخت که سر برآر به بالا و می فشان خرما

💡 از آن می فشان قطره ئی برکشیری که خاکسترش آفریند شراری

💡 عین حیات است عشق غرق در آن عین شو در سخن می فشان چون قلم از شین و قاف

💡 اگر خواهی که طاوس ملایک را بدام آری می فشان دانه ی دل برگذار دیو نفسانی