مونپلیه

مونپلیه. [ مُم ْ پ ُ ی ِ ] ( اِخ ) شهری است مرکز استان هرولت در جنوب فرانسه و ششصدهزارگزی پاریس و هشت هزارگزی دریای سفید قرار دارد و دارای مؤسسات مختلف علمی و تحقیقی و صنعتی و دانشگاهی و موزه ها و کارخانه هاست.
مونپلیه. [ مُم ْ پ ُ ی ِ ] ( اِخ ) شهری مرکز جمهوری ورمونت در امریکای شمالی، واقع در 838هزارگزی شمال خاوری واشنگتن.

شهری مرکز جمهوری ورمونت در امریکای شمالی.

مونْپِلیِه (Montpellier)
شهری صنعتی و مرکز اداری ولایت اِرو و ناحیۀ لانگدوک ـ روسیون، در جنوب فرانسه، با ۲۲۵,۳۹۲ نفر جمعیت (۱۹۹۹). در ساحل رود لز، به فاصلۀ ۱۳۰کیلومتری شمال غربی مارسی، واقع شده است. صنایع آن عبارت اند از الکترونیک، پژوهش های پزشکی، و تولید ابزار فنی، پارچه، و مواد غذایی. اوگوست کُنت، جامعه شناس مشهور فرانسوی، در این شهر زاده شد. مونپلیه شهری روبه رشد با شبکۀ مترو، نمایشگاه ها و سالن های همایش، و خانه های جدید است، که تا مدیترانه گسترش می یابند. بناهای فراوانی از قرون ۱۷ و ۱۸، یک کلیسای جامع از قرن ۱۴م، یک دانشگاه (۱۲۲۰م)، و باغ های گیاه شناسی از زمان سلطنت هانری چهارم دارد. در قرن ۱۰م به منزلۀ مرکز دادوستد ادویه از خاور نزدیک توسعه یافت. در گذشته، بخشی از تیول کنت های تولوز بود. در قرن ۱۳م به پادشاهی مایورکا و در ۱۳۴۹م به فرانسه واگذار شد. در زمان اصلاح دینی، بسیاری از ساکنان آن پروتستان شدند و شهر در ۱۶۲۲ برای هشت ماه در محاصرۀ نیروهای لوئی سیزدهم بود.
مون پلیه (آتشفشان)
رجوع شود به:پله، کوه

💡 پس از دریافت دکترای علوم در دانشگاه مونپلیه در سال ۱۸۴۴، مدتی در باغ گیاه‌شناسی سلطنتی لندن کار کرد و چند سالی در نانسی و گنت معلم بود. در سال ۱۸۵۳ او رئیس بخش علوم گیاه‌شناسی در دانشگاه مونپلیه شد و تا پایان کار خود در آنجا ماند.

💡 وی در سال ۱۸۷۶ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه مونپلیه شد و و به عنوان دهمین زن بریتانیایی فارغ‌التحصیل رشته پزشکی شد. در سال ۱۸۷۷ او جزو هیئت مدیره دانشکده پزشکی زنان در لندن شد. در سال ۱۸۸۲، او همچنین عضو کالج سلطنتی پزشکان ایرلند بود و در کن کار می‌کرد. او تابستان‌ها را در ادینبرا می‌گذراند و در زمستان به فرانسه نقل مکان می‌کرد.

💡 در سال ۱۳۶۶، هانری، که در آن زمان در فرانسه زندگی می‌کرد، ارتش بزرگی را به صورت ترکیبی از نیروهای فرانسوی و آراگونی در مونپلیه گرد آورد و با حمایت پادشاهان فرانسه و آراگون (به ترتیب شارل پنجم و پدروی چهارم) به کاستیل حمله کرد. او با موفقیت برادرش پدرو را مجبور به فرار کرد.

💡 وی در ولیکو تارنوو متولد شد و در کالج رابرت و در مونپلیه تحصیل کرد و در رشته اقتصاد تخصص داشت. وی به عنوان سردبیر تعدادی از روزنامه‌های بلغارستان خدمت کرد و در سال 1885 به کوشش کابینه به سرپرستی پتکو کاراولف، به عنوان وزیر روشنگری ملی انتخاب شد. وی هنگامی که در سال 1899 به نخست وزیری انتخاب شد، وزیر آموزش و پرورش بود.