موشحات
لغت نامه دهخدا
موشحات. [ م ُ وَش ْ ش َ ] ( ع ص، اِ ) ( اصطلاح بدیعی ) ج ِ موشحة. ( یادداشت مؤلف ). || اشعار موشح. ( ناظم الاطباء ). رجوع به موشح شود.
فرهنگ فارسی
جمع موشحه.
جمله سازی با موشحات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عمر بن مسعود کِنانی حلبی (- ۱۱۳۱م) شاعر مدحسرای شامی بود. بیشتر شعرش وصف و غزل، مدایح و موشحات است. در حما ساکن بود و امیر آنجا منصور و فرزندش افضل را مدح نمود.
💡 موشحات یکی از قالبهای شعر کلاسیک است که در آن وزن و آهنگ بسیار اهمیت دارد و برای خواندن در موسیقی استفاده میشود.
💡 شاعران بزرگ در دوران گذشته، اشعار خود را در قالب موشحات میآوردند تا ریتم و موسیقی کلام در گوش شنوندگان طنینانداز شود.
💡 مطالعه ساختار موشحات به پژوهشگران موسیقی کمک میکند تا با دقت بیشتری ویژگیهای ریتمیک و آهنگین متون ادبی قدیمی را تحلیل کنند.