لغت نامه دهخدا
موسولینی. [ س ُ ] ( اِخ ) بنیتو. متولد 1883 م. در پرداپیو ( یکی از ایالات ایتالیا ). دیکتاتور و رجل سیاسی ایتالیا در سالهای بین 1922 تا 1945.وی فرزند یک آهنگر انقلابی بود. و خودش چون مانند پدرش افکار انقلابی داشت. در اوان جوانی به سویس فراری و پناهنده شد و بعداً به ایتالیا بازگشت و روزنامه آوانتی را با نحوه افکارسوسیالیستی انتشار داد. در دوران جنگ بین الملل اول ( 1914-1918 م. ) روزنامه پوپولو دیتالیا ( ملت ایتالیا ) را انتشار داد. در سال 1919 طرح حزب فاشیست را ریخت و از این تاریخ بنام دوچه ( رهبر ) نامیده شد و از سال 1924 بعنوان صدراعظم ایتالیا زمام امور کشور را به دست گرفت و نوعی حکومت دیسیپلینی و اختناق شدیدرا بوجود آورد و تا سال 1943 بهمین سمت باقی بود که در ژوئیه این سال از حکومت خلع و محبوس گردید. پس از مدتی بوسیله تعدادی از چتربازان آلمانی از زندان فراری داده شده و بشمال ایتالیا برده شد و در آنجا نوعی حکومت جمهوری تحت رهبری حزب فاشیست برقرار ساخت. بالاخره در آوریل سال 1945 به دست میهن پرستان ضد فاشیست ایتالیائی گرفتار و تیرباران گردید و مدتها جسدش در میلان بعنوان جسد یک تبه کار برای تنبه سایرین به صورت معلق آویزان گردید. ( از دائرة المعارف کیه ).