منجاه

لغت نامه دهخدا

( منجاة ) منجاة. [ م َ ] ( ع اِ ) سبب نجات. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). سبب نجات و رهایی و منه قولهم الصدق منجاة. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ج، مناجی. ( اقرب الموارد ). || ( مص ) نجو. نجاء. نجاة. نجایة. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نجو و نجاة شود.

فرهنگ فارسی

سبب نجات. یا نجو نجائ.

جمله سازی با منجاه

💡 تپه خر منجاه کهریز جمال مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان نهاوند، بخش خزل، روستای کهریز جمال واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.