لغت نامه دهخدا
منازل شناسان. [ م َ زِ ش ِ ] ( اِ مرکب ) آنان که منازل را شناسند. شناسنده منزلها. و رجوع به منازل شود. || کنایه از عارفان و مجردان باشد و ایشان را منزل شناسان هم می گویند. ( برهان ) ( آنندراج ). عارفان و مجردان. ( ناظم الاطباء ):
سلاطین عزلت گدایان حی
منازل شناسان گم کرده پی.سعدی ( بوستان ).