ملایک نفس

لغت نامه دهخدا

ملایک نفس. [ م َ ی ِ ن َ ف َ ] ( ص مرکب ) که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه نفسی طیب چون فرشتگان دارد:
آدمی نفس و ملایک نفسند
پادشاسار و پیمبرسیرند.خاقانی.

فرهنگ فارسی

که نفسی چون فرشتگان دارد. آنکه طیب چون فرشتگان دارد.

جمله سازی با ملایک نفس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 به نزدیک ملایک نفس ما شد به تعلیم اسامی از تو سامی

💡 بنزدیک ملایک نفس ما شد بتعلیم اسامی از تو سامی