معجزی

[ویکی الکتاب] معنی مُعْجِزِی: عاجز کنندگان (در اصل معجزین بوده که چون مضاف واقع شده است نون آن حذف گردیده است)
ریشه کلمه:
عجز (۲۶ بار)

💡 هر لبش گاه تبسم معجزی دارد جدا یک لبش جان می‌ستاند یک لبش جان می‌دهد

💡 از آن ترسم که گوید یار فایز که من هم معجزی داریم نمایان

💡 خلاف معجز داود معجزی دارد هر آن‌ کسی‌که به جان مر تو را بود دشمن

💡 لبریز غم بود دل و این طرفه معجزی ست کز شیشه شکسته نریزد شراب تو

💡 زمین این بیمارستان اهدائی خاندان والی زاده معجزی به دولت وقت بوده است.