مشلول

مشلول. [ م َ ] ( ع ص ) شل شده و تباه شده.( آنندراج ). دست خوشیده و خشک شده. ( ناظم الاطباء ).
- دعای مشلول؛ نام دعایی منسوب به امیرالمؤمنین علی علیه السلام و آغاز میشود به: اللهم انی اسئلک باسمک بسم اﷲ الرحمن الرحیم. ( یادداشت مؤلف ).

شل شده و تباه شده دست خوشیده و خشک شده.

💡 از لحاظ لغوی، مشلول به معنی شخصی تعبیر میشود که قسمتی از جسم او شَل شده است. بنا بر روایات شیعی: دعای مشلول را علی بن ابیطالب به یک فرد جوانی تعلیم داده است که آن جوان به سبب گناه و ظلم در حق پدرش شَل گردیده بود، سپس وی دعای مشلول را می‌خواند و خداوند به واسطه ی این دعا آن مرد را شفا میدهد.

💡 دعای مشلول دعایی است که از امام اول شیعیان، علی بن ابیطالب نقل شده است و نام دیگرِ آن، دعای «اَلشّابُّ المَأخُوذُ بِذَنبِه» است که به معنی «جوانی که به سبب گناهش مجازات شده بود» می‌باشد.