مسفر

مسفر. [م َ ف َ ] ( ع اِ ) آنچه پیدا و نمایان باشد از وجه و روی. ج، مَسافر. ( از ناظم الاطباء ). ما أحسن َ مسفَر وجهه و مسافر وجَهه ِ و وجوهِهم. ( از اقرب الموارد ).
مسفر. [ م ِ ف َ ] ( ع ص ) کثیرالاسفار و بسیارسفر از مردم و جز آن. || توانا و قوی بر سفر. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
مسفر. [ م ُ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از اسفار. درآینده در روشنائی صبح. و رجوع به اسفار شود. || روشن و سفید و تابان: وجه مسفر. ( از ناظم الاطباء ).

در آینده در روشنائی صبح

💡 نسخ ذلک بقوله: «سَنُقْرِئُکَ فَلا تَنْسی‌» و عن ابی بن کعب قال: قال رسول اللَّه (ص): «من قرأ سورة القیامة شهدت انا و جبرئیل له یوم القیامة انّه کان مؤمنا بیوم القیامة و جاء و وجهه مسفر علی وجوه الخلائق یوم القیامة».

💡 یاسیف ناظرة کصبح مسفر سفر الصباح نهعم صباحا و اسفر