مستی خون

💡 زخون دل شراب ناب می خورد به مستی خون بجای آب می خورد

💡 هر سرمویش به هم بد مستی خون می کنند عاشق دیوانه را رحمت سراغ سینه است

💡 نیم شب چون نرگس مستش به بیداری گراید درشکن مینای مستی خون خواب اندر سبو کن

💡 ز بدخویی و مستی خون کند در کاسه‌ام اکنون که پیمان‌بسته با میگون‌لبی پیمانه می‌جوید

💡 دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل. واقع در ۱۵هزارگزی جنوب خاوری بنجار و ۳هزارگزی راه فرعی بند زهک به زابل. آب آن از رودخانهٔ هیرمند تأمین می‌شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸). با تحقیق و پرس و جو از تاریخ و افراد مطلع مستی خان و حسن خان حداقل در صدو هفتاد سال قبل می‌زیسته‌اند و به لفظ زابلی حسن خو و مستی خو گفته می‌شدند که بعدها در نامگذاری روستاها به اشتباه حسن خون و مستی خون ثبت شده‌اند

💡 در بسیاری از داستان‌های حماسی و اساطیری قدیمی، شخصیت‌های شرور پس از پیروزی در میدان نبرد، دچار نوعی مستی خون می‌شدند که باعث از بین رفتن عقل و منطق آن‌ها می‌گشت.

💡 نویسندگان ژانر فانتزی تاریک اغلب از مفهوم مستی خون برای توصیف حالت هیجان‌زده و بی‌پروا موجودات افسانه‌ای که با خشونت زیاد رفتار می‌کنند، در نوشته‌های خود بهره می‌برند.

💡 آن فرمانده جنگجو که در اوج درگیری دچار مستی خون شده بود، متوجه نشد که با نیروهای خودی نیز در حال درگیری و آسیب رساندن به آن‌ها است.