مرغ پر

مرغ پر. [ م ُ پ َ ] ( نف مرکب ) سریعالحرکة. تیزرو. || در بیت ذیل استعاره از تیر است:
دیودلان سرکشش حامل عرش سلطنت
مرغ پران ترکشش پیک سبای مملکت.خاقانی.

💡 نیست از زلف بتان مصلحت آزادی دل مرغ پر ریخته را دام پناهی دگر است

💡 تا محال از دست من حالی شود مرغ پر بر کنده را بالی شود

💡 نیست از زلف بتان مصلحت آزادی دل مرغ پر ریخته را دام پناه دگر است

💡 درون بیضه چو آن مرغ پر و بال گرفت بدانک بیضه از این پس حجاب اوست بدست

💡 هرگز نرهد آنکه تواش بند نهادی میرد به قفس مرغ پر و بال شکسته

💡 حقا که اگر چو مرغ پر داشتمی روزی ز تو صد بار خبر داشتمی