مرادات

مرادات. [ م ُ ] ( ع اِ ) ج ِ مُراد. کامها. آرزوها. اغراض. مقاصد: از شهاب الدین مسعود شنیدم...که هنوز ازهار مرادات در چمن سلطنت از اکمام تخمی تمام بیرون نیامده. ( لباب الالباب، از فرهنگ فارسی معین ).
از این در برآید مرادات کس
در فیض یزدان همین است و بس.ملا طغرا ( از آنندراج ).
مراداة. [م ُ ] ( ع مص ) ( از «ر د ی » ) طلب کردن کسی را و مدارا نمودن با وی. ( از منتهی الارب ). مراودة و مداراة. || سنگ اندازی نمودن با قوم. ( از منتهی الارب ): رادی عن القوم؛ رامی عنهم بالحجارة. ( اقرب الموارد ).

۱- ( اسم ) جمع مراده.۲- ( اسم ) جمع مراد آرزوها مقصودها: و از شهاب الدین مسعود شنیدم... که هنوز اوهار مرادات در چمن سلطنت از اکمام تخمی تمام بیرون نیامده...

💡 از خود به درآیید و ملاقات ببینید تسلیم بباشید و مرادات برآرید

💡 کرد به یک بال زدن چون نگاه صید مرادات در آن صیدگاه

💡 نقلست که گفت: عارف را هفتاد و دو مقام است یکی از آن نایافت مراد است از مرادات این جهان و گفت: عارف را حالی از حالی باز ندارد و منزلتی از منزلتی بازندارد.

💡 به اقبال درد و غمش رست جامی ز میل مرادات و نیل مطالب

💡 جرمم همه ببخش و مرادات بنده ات از فضل خود بدآور و حاجات کن روا