مخموری

مخموری. [ م َ ] ( حامص ) می زدگی. ( ناظم الاطباء ):
یک دو جام از روی مخموری بخور
یک دو جنس از روی یک جانی بخواه.خاقانی.یک قدح بیرنج مخموری کراست
هر گلی را زخم خاری در قفاست.امیر حسینی سادات.و رجوع به مخمور شود.

۱- مستی. ۲- خماری خمار آلودگی می زدگی.

💡 زهی مخموری عالم گلی از حسرت جامت زبان ها تا نگین ساغرکش خمیازه ی نامت

💡 ترسم از مخموری ساقی که هنگام صبوح صبح را گم از فروغ لاله احمر کند

💡 پیداست که مخموری از باده دوشینه از باده دوشینه پیداست که مخموری

💡 سرم دستار از مخموری می برنمی‌تابد شرابم در سر و دستار در خمار بایستی

💡 الغرض آمد و بنشست و ز مخموری شب کرد خمیازه و هی اشک فشاند از آماق

💡 حبذا فصلی که نرگس بی می از تأثیر او میکند مستی و مخموری چو چشم مهوشان