مخرمه
لغت نامه دهخدا
( مخرمة ) مخرمة. [ م ُ خ َرْ رَ م َ ] ( ع ص ) گوسپند بریده گوش. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
مخرمة. [ م َ رَ م َ ] ( اِخ ) ابن نوفل بن اهیب بن عبد مناف الزهری القرشی، مکنی به ابوصفوان یکی از اصحاب پیغمبر و عالم به انساب عرب بود. وی عمری طولانی داشت و در حدود 115 سال زندگی کرد و در زمان عثمان نابینا شد و در سال 54 هَ. ق. در مدینه درگذشت. ( از اعلام زرکلی ج 8 ص 72 ).
فرهنگ فارسی
ابن نوفل بن اهیب
جمله سازی با مخرمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 -کشته شدن مسوّر بن مخرمه در کعبه - سال ۶۴ هجری قمری