لغت نامه دهخدا
محکم کار. [ م ُ ک َ ] ( ص مرکب ) کسی که کار او متقن و استوار و نیکوست: هو امر عقداً منه؛ محکم کارتر از دیگران است. ( منتهی الارب ).
محکم کار. [ م ُ ک َ ] ( ص مرکب ) کسی که کار او متقن و استوار و نیکوست: هو امر عقداً منه؛ محکم کارتر از دیگران است. ( منتهی الارب ).
( صفت ) کسی که کار او متقن و استوار و نیکو است.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در این مورد گفتهاند: حکیم کسی است که محکم کار باشد. هر کس تجربهها او را استوار کرده باشند، حکیم است.