لغت نامه دهخدا
محل دار. [ م َ ح َ ] ( نف مرکب ) دارنده محل. نگاهدارنده محل. نگهبان محل. نگهبان و حارس محله شهر. ( ناظم الاطباء ).
محل دار
فرهنگ فارسی
دارنده محل
جمله سازی با محل دار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «مشهدی که فعلاً محل زیارتگاه زید است، محل دار زدن و سوزاندن بدن زید میباشد.
