لغت نامه دهخدا
محتجج. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) خصومت کننده و حجت آورنده. ( آنندراج ).
محتجج. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) خصومت کننده و حجت آورنده. ( آنندراج ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اندکی بعد، روزنامهنگار و محتجج مسیحی جی کی چسترتون «اولیس» را «مدیحهای برای مسیحیت» دانست که انگشت روی تفاوت بین رویکرد سنتی و مدرن به این دین میگذارد. به گفتهٔ او «شاعر در داستان اولیس نطفهٔ عطشی درمانناپذیر به بادبان برافراشتن را میبندد؛ ولی اولیس واقعی نمیخواهد بادبان برافرازد؛ میخواهد به خانه برگردد.»