گل زهر

گل زهر. [ گ ُ ل ِ زَ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی که زهرآگین باشد. گل زهری که بوییدن آن خطرناک و زیان آور باشد:
جهان رابه کوشش چه جویی همی
گل زهر خیره چه بویی همی.فردوسی.جز از درد و نفرین نجویی همی
گل زهر خیره ببویی همی.فردوسی.بر آرام بر کینه جویی همی
گل زهر خیره ببویی همی.فردوسی.

گلی که زهر آگین باشد.

💡 تاکند در کار بلبل چون رسد هنگام کار شاهد گل زهر پنهان کرده در زیر نگین

💡 از آن با چاکهای سینه خود عشق می بازم که باشد چون قفس راهی به سوی گل زهر چاکم

💡 خار من گردد از وصال تو گل زهر من گردد از جمال تو نوش

💡 آنی که ز کبر ما نپسندی مهد قسمم ز تو خارست ز گل زهر از شهد

💡 جز از درد و نفرین نجویی همی گل زهر خیره ببویی همی

💡 دنیا نه چو جنت بود و یار نه چون حور هرگز نبود خار چو گل زهر چو تریاق