گشت زمان

گشت زمان. [ گ َ ت ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِمرکب ) گشت زمانه صرف دهر. گردش روزگار:
نه گشت زمانه بفرسایدش
نه این رنج و تیمار بگزایدش.فردوسی.برون کند چو درآمد به خشم گشت زمان
ز قصر قیصر و از خوان خویشتن خان را.ناصرخسرو ( دیوان چ تهران ص 9 ).کسی که عیش براو تلخ کرد گشت زمان
شود ز دیدن تو عیش تلخ او شیرین.سوزنی.

گردش روزگار

💡 نخست از سخن نام یزدان نگاشت که گشت زمان بر دو گونه بداشت

💡 همانست گیتی و یزدان همان دگرگونه ماییم و گشت زمان

💡 به تیری زدم سخت گشت زمان کزآن تیر شد تیر پشتم کمان

💡 قد تو گرچند چو تیر است راست زود کند گشت زمان چون حناش

💡 با گشت زمان نیست مرا تنگ دلی کایزد به کسی داد جهان سخت ملی