چیره سخن

چیره سخن. [ رَ / رِ س ُ خ َ / خ ُ ] ( ص مرکب ) بلیغ. زبان آور. سخنور. مسلط بر سخنگوئی:
خردمند و دانا و چیره سخن
جوانه به سال و به دانش کهن.فردوسی.ولیکن تو ای پور چیره سخن
زبان بر نیا برگشاده مکن.فردوسی.وزآن پس فرستاد مردی کهن
بنزدیک بهرام چیره سخن.فردوسی.بدو گفت کای مرد چیره سخن
به گفتار مشتاب و تندی مکن.فردوسی.

بلیغ زبان آور

💡 وقت سخن عطارد چیره سخن بود همچون هلال یک شبه در پیش تو دوتا

💡 ولیکن تو ای پور چیره سخن زبان بر نیا بر گشاده مکن