چو انداز

لغت نامه دهخدا

چوانداز. [ چ َ اَ ] ( نف مرکب ) آنکه چو اندازد. آنکه آوازه دردهد. که آوازه دراندازد. کسی که خبر دروغ و بی اساسی را شهرت دهد. که پخش شایعه کند.

فرهنگ فارسی

از چو انداختن ٠ آنکه چو اندازد

جمله سازی با چو انداز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 غافل مشو که سیل چو انداز فتنه کرد آسیب او به صورت دیوار می‌رسد