لغت نامه دهخدا
چهاردهه. [ چ َ / چ ِ دَ هََ / هَِ ] ( ص مرکب ) از چهار + دهه، صفت نسبی ( ده + هَ ) منسوب به عدد ده. || چهار مرتبه ده تا. چهل تا. عدد ده راواحد مرتبه دوم یا مرتبه دهگان ( عشرات ) قرار میدهند و آن را یک دهه مینامند و از آن یکی از سه بخش سه گانه ماه اراده کنند، چنانکه دهه آخر ماه صفر. یا دهه اول ماه محرم؛ یعنی ده روز متوالی آخر ماه صفر وده روز متوالی اول تا دهم ماه محرم. و یا یکی از بخشهای دهگانه قرن ( صد سال ) را منظور دارند چنانکه دهه دوم قرن پنجم؛ یعنی سالهای 411 تا 420 و جز آن.