وکف

وکف. [ وَ ] ( ع مص ) چکیدن سقف خانه و جز آن از باران یعنی دروه کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || اندک اندک چکیدن و جاری شدن. ( از اقرب الموارد ). || جاری ساختن چشم اشک را و ابر باران را. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( اِ ) گستردنی ادیم. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).
وکف. [ وَ ک َ ] ( ع مص ) خمیدن و میل کردن. || ستم کردن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || عیبناک شدن. || بزه مند گردیدن. ( منتهی الارب ). گناه کردن. ( اقرب الموارد ). || سست گشتن. ( منتهی الارب ).
وکف. [ وَ ک َ ] ( ع اِ ) فساد. بزه. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). تباهی. ( منتهی الارب ). || عیب. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || کرانه کوه. ( منتهی الارب ). دامنه کوه. ( اقرب الموارد ). || خوی و عرق. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || فرود زمین درشت سنگ ناک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || برواره مانندی که بر کنیف خانه سازند. ( منتهی الارب ). مثل الجناح یکون علی کنیف البیت. ( اقرب الموارد ). ج، اوکاف. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || ضعف و سستی. || ثقل و سنگینی. ( اقرب الموارد ). گرانی. ( منتهی الارب ). || شدت و سختی. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || فلان علی وکف من حاجته؛ اذا کان لایدری علی ما هو منها. || مکروه و نقص: لیس علیک فی هذا الامر وکف؛ ای لیس علیک فیه مکروه و لا نقص. ( اقرب الموارد ).
وکف. [ وُ ک ُ ] ( ع اِ ) ج ِ وکاف. ( اقرب الموارد ). رجوع به وکاف شود.

💡 به خنجر وکف او هرکه بنگرد بیند مُبَشّری ز ظفر یا مُفَسّری ز سَخا

💡 خسرو شنید و رفت و درید و برید وکف بست و شکست و خست از آن لشکر کشن

💡 آه ازکسی‌که منکر درد محبت است اینجا همین دلست وکف خونش انتخاب

💡 بیدل سرمحیط سلامت چه موج وکف تا او بجاست جای تو و جای‌من‌تهی‌ست

💡 شدست تیغ وکف او در جحیم و نعیم کز آن بلای نهیب است و زین امید ثواب

💡 مئی چوکاهربا زرد وکف نشسته بر او چو در حدیقهٔ بیجاده شاخ مروارید