وعد و وعید. [ وَ دُ وَ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) انذار و ترسانیدن کسی را از کردار و اعمال وی و نوید خیر و شر. ( ناظم الاطباء ):
ز توحید و قرآن و وعد و وعید
ز تأیید و از رسمهای جدید.فردوسی.شب و روز در کار وعد و وعید
مه و هفته هر روز نوروز و عید.ظهوری ( از آنندراج ).
انذار و ترسانیدن کسی را از کردار و اعمال وی و نوید خیر و شر
💡 در هجر و وصالت غم است و شادی کی بی کی مگر وعد و وعید است
💡 از پس آنکه رسول آمده با وعد و وعید چند گوئی که بد و نیک به تقدیر و قضاست؟
💡 این همه آمد شد و وعد و وعید از برای امتحان خواهد بدن
💡 شکر حقوق وعد و وعید کلام تو بر ذمهٔ لسان مسلمان و کافر است
💡 بود سفله آن مست وعد و وعید که حق را پرستد به بیم و امید
💡 بر منبر خطابت عدل تو خلق را در امر و نهی خطبه وعد و وعید باد
