هشت گوشه
لغت نامه دهخدا
هشت گوشه. [ هََ ش َ / ش ِ ] ( ص مرکب )مثمن و آنچه دارای هشت گوشه باشد. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
(اسم ) ۱- دارای هشت زاویه مثمن. ۲- کثیرالاضلاعی که دارای هشت ضلع وزاویه باشد
جمله سازی با هشت گوشه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 معمولاً هر آتشکده هشت درگاه و چند اتاق هشت گوشه داشته و آتشدان در وسط بنا واقع بوده و پیوسته آتش مقدس در آن میسوخته.
💡 برای مثال، برجهای ساعتی شکلی که در اسپانیا کشف شدهاست و مربوط به هزاره اول میلاد است، از منشأ تمدن فینیقیها و آفریقاییها مشتق شدهاست و برجهای هشت گوشه رومیها که برای حفاظت از کاخها و قلعهها مورد استفاده قرار میگرفتهاست، مربوط به حدود سال سیصد میلادی است.