نایب خاص
لغت نامه دهخدا
نایب خاص. [ ی ِ ب ِ خاص ص / ی ِ ب ِ ] ( ترکیب وصفی،اِ مرکب ) به اعتقاد شیعه امامیه اثناعشریه، آنکه از جانب امام عصر برای تمشیت امور مسلمانان و اقامت نماز جمعه و جماعت و اجرای حدود تعیین شود. نایب خاص امام زمان ( امام دوازدهم شیعیان ) این چهار تن اند:
1 - عثمان بن سعید
2 - محمدبن عثمان بن سعید
3 - حسین بن روح
4 - علی بن محمد.
فرهنگ فارسی
باعتقاد شیعه امامیه اثنی عشریه: آنکه از جانب امام عصر برای تمشیت امور مسلمانان و اقامت نماز جمعه و جماعت و اجرای حدود تعیین شود.
جمله سازی با نایب خاص
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در اوسط نایب خاص نخستین پیمبر را نیابت کرده در دین
💡 حسین بن روح بن ابیبحر نوبختی (درگذشته ۳۲۶ ق/ ۹۳۷ م) در اعتقادات شیعیان دوازده امامی سومین نایب خاص حجت بن الحسن بهمدت بیست سال (حدود ۳۰۵ تا ۳۲۶ ه. ق/ ۹۱۷ تا ۹۳۷ میلادی) در دوران غیبت صغری بود.
💡 در ساختارهای اداری قدیمی، نایب خاص از سوی پادشاه منصوب میشد تا وظیفه نظارت مستقیم بر امور اجرایی و اجرای فرمانهای سلطنتی را بر عهده بگیرد.
💡 آن مقام عالیرتبه به عنوان نایب خاص وزیر عمل میکرد و مسئولیت تمام تصمیمگیریهای حیاتی در غیاب وزیر اصلی را در سازمان بر عهده داشت.
💡 فرستادن یک نایب خاص به میان قبایل مختلف، راهکاری هوشمندانه برای برقراری صلح و اطمینان از اجرای معاهدات بینالمللی در آن دوران تاریخی بود.