«ناهوشیار» واژهای فارسی و صفت مرکب است که برای توصیف حالتی به کار میرود که در آن فرد هوشیاری و آگاهی کامل ندارد. این کلمه از پیشوند «نا» به معنای نفی و واژه «هوشیار» تشکیل شده و در مجموع به معنای «بیهوش» یا «فاقد آگاهی» است. ناهوشیار بودن میتواند به حالتی اشاره کند که شخص بر اثر بیماری، ضربه، خستگی شدید یا عوامل دیگر، توانایی درک و واکنش طبیعی خود را از دست داده است. در این وضعیت، فرد ممکن است به محیط اطراف خود پاسخ مناسب ندهد و سطح آگاهی او کاهش یابد. گاهی نیز این واژه به صورت استعاری برای بیان بیتوجهی یا غفلت به کار میرود. در زبان روزمره، «ناهوشیار» هممعنی «بیهوش» دانسته میشود، هرچند در برخی کاربردها ممکن است شدت آن متفاوت باشد. این صفت بیشتر در متون رسمی و پزشکی دیده میشود. در نتیجه، ناهوشیار به معنای فردی است که در حالت عدم هوشیاری یا کاهش شدید آگاهی قرار دارد. این واژه برای بیان وضعیتی موقتی یا گاه جدی به کار میرود. بنابراین معنای دقیق آن «فاقد هوشیاری و آگاهی» است.
ناهوشیار
لغت نامه دهخدا
ناهوشیار. [ هوش ْ ] ( ص مرکب ) کم عقل. کم فراست. بی هوش. بی عقل:
دمان طوس نامرد ناهوشیار
چرا برد لشکر به سوی حصار.فردوسی.چنین گفت کای رخش ناهوشیار.
که گفتت که با شیر کن کارزار.فردوسی.بگویم چو فرمایدم شهریار
پیام جوانان ناهوشیار.فردوسی.به دل گفت ای دل ناهوشیارم
چرا گشتی تو سیر از شهریارم.فخرالدین اسعد.
فرهنگ فارسی
بی خردبی شعوربی فراست.مقابل هوشیار.
جمله سازی با ناهوشیار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دل تیره و زشت و ناهوشیار نیرزد به چیز ار بود صدهزار
💡 سر و تاج ضحاک ناهوشیار به خاک اندر آرد همی روزگار
💡 بدو گفت کای مرد ناهوشیار پس ایدر چرا آمدی و چه کار؟
💡 همی تا چنین گفت ناهوشیار که جز من دگر کیست پروردگار
💡 به کردار سالار ناهوشیار برآمد سپه را در آن کارزار
