مطوقه

مطوقه. [ م ُ طَوْ وَ ق َ ] ( ع ص ) کبوتر که در گردن او طوق باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). تأنیث مطوق. حمامة مطوقه؛ کبوتر طوقدار. باطوق. یعنی پرهای گردن او به رنگ دیگر پرهای او نباشد. که پرهای گردن جز برنگ سایر تن دارد. ج، مطوقات. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): و فصل ربیع به شکر فضل بدیع از شکوفه همه تن دهان و از سوسن جمله اعضاء زبان ساخته و مطوقات با فاختگان عشق بازیها باخته. ( جهانگشای جوینی ).
- حمامه مطوقه؛ کنایه از شرم مرد:
آوردت از رزان و به حمام برد و باز
اندرکفت نهاد حمامه مطوقه.سوزنی.|| قاروره بزرگ که گردن طوقدار داشته باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

(مُ طَ وَّ قَ یا قِ ) [ ع. مطوقة ] (اِ. ) کبوتری که در گردن او طوق باشد.

۱. طوق دار.
۲. کبوتری که در گردن او طوق باشد، مانند فاخته، قمری.

طوقدار، کبوتری که درگردن اوطوق باشدمانندفاخته، قمری
۱- ( اسم ) مونث مطوق. یاکبوتر مطوقه. کبوتری که در گردن او طوقی باشد: قومی کبوتران برسیدند و سر ایشان کبوتری بود که او را مطوقه گفتندی... ۲ - ( اسم ) دستهای از پرندگان که جزو دست. کبوتران محسوبند و بگردن طوقی دارند مانند فاخته قمری و بعض کبوتران. ۳ - قارور. بزرگ که گردنی طوق دار داشته باشد.
کبوتر که در گردن او طوق باشد

مطوقة
کبوتری که در گردن او طوق باشد.

💡 و مطوقه چون بدید که صیاد در قفای ایشان است یاران را گفت: این ستیزه‌روی در کار ما به جِد است، و تا از چشم او ناپیدا نشویم دل از ما برنگیرد. طریق آن است که سوی آبادانی‌ها و درختستان‌ها رویم تا نظر او از ما منقطع گردد، و نومید و خایِب بازگردد، که در این نزدیکی موشی است از دوستان من، او را بگویم تا این بندها ببرد. کبوتران اشارت او را امام ساختند و راه بتافتند و صیاد بازگشت. و زاغ همچنان می‌رفت تا وجه مخرج ایشان پیش چشم کند، و آن ذخیرت ایام خویش گرداند.