لسان الصدق

لسان الصدق. [ ل ِ نُص ْ ص ِ ] ( ع اِ مرکب ) ثناء نیکو. ثناء باقی. ثنای نیک و راست. ذکرالحسن. ( اقرب الموارد ). رجوع به لسان شود.

ثنائ نیکو. ثنائ باقی

💡 که دارای لسان الصدق باشد بگیتی جز سپهسالار اعظم

💡 و قیل ان اللَّه لم یبعث نبیّا بعد ابرهیم الّا من نسله، وَ الْکِتابَ لم یرد بالکتاب کتابا واحدا انما هو للجنس لانه مصدر و المراد به التوریة و الانجیل و الزبور و الفرقان وَ آتَیْناهُ أَجْرَهُ فِی الدُّنْیا یعنی الثناء الحسن و لسان الصدق و التّولی من اهل الملک علی اختلافهم. و قیل الولد الصالح، و قیل بقا ضیافته عند قبره و لیس ذلک لغیره من الانبیاء، و قیل هو انّه اری مکانه فی الجنّة، وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِینَ ای فی زمرة الصالحین، مثل آدم و نوح قاله ابن عباس.