قسطنطنیه، که در متون تاریخی جغرافیایی به عنوان مرکزی کلیدی قلمداد شده است، با موقعیت ممتاز خود در تنگهای استراتژیک، کانون توجهات بوده است. از جمله ویژگیهای برجسته مرتبط با این شهر، خلیج قسطنطنیه است که بخشی از دریای رومیان (مدیترانه) محسوب میشود. بنا بر برخی منابع کهن، عریضترین قسمت این خلیج به چهار مایل میرسیده است. این پهنه آبی نه تنها نقشی حیاتی در تجارت و دفاع ایفا مینموده، بلکه از نظر بصری نیز دارای اهمیت بوده است، چنانکه در برخی نقاط، باریکترین دهانه خلیج غربی، به اندازهای بود که از یک کرانه به کرانهی دیگر به سختی قابل مشاهده میشد، و این فاصله مسافتی در حدود ده فرسنگ تخمین زده شده بود.
با گذر زمان و تحولات تاریخی، این شهر بزرگ که شکوه دوران بیزانس و روم شرقی را به دوش میکشید، نامی دیگر یافت. در حال حاضر، نام رسمی و شناختهشدهی این کلانشهر جهانی، استانبول است. این تغییر نام، نمادی از دگرگونیهای سیاسی و فرهنگی عظیم در بستر تاریخ این سرزمین است، هرچند که نام کهن قسطنطنیه همچنان در ادبیات، تاریخنگاری و یادمانهای فرهنگی برای اشاره به دوران باشکوه پیشین آن به کار میرود.
در مجموع، هویت قسطنطنیه فراتر از یک موقعیت جغرافیایی صرف است؛ این نام یادآور امپراتوریهای بزرگ، معماریهای خیرهکننده، و محل تلاقی تمدنها در گذرگاه آسیا و اروپا است. بررسی متون جغرافیایی قدیمی که از خلیجها و عرضهای آبی آن سخن میگویند، بینشی عمیق در مورد اهمیت بندری و نظامی این نقطه فراهم میآورد، که امروزه در قالب شهر پرجنبوجوش استانبول ادامه یافته است.
