«فلک غلام» یک ترکیب شاعرانه است که به معنای «آنکه فلک غلام اوست» به کار میرود. این عبارت به نوعی به توصیف فردی میپردازد که به درجهای از عظمت و قدرت رسیده است که فلک یا آسمان به عنوان نماد بلندی و عظمت، به او خدمت میکند. در ادبیات فارسی، این نوع ترکیبها به وفور یافت میشود و شاعران از آنها برای بیان احساسات و مفاهیم عمیق استفاده میکنند. «فلک غلام» میتواند به معنای تسلط و فرمانروایی بر جهان یا به نوعی برتری بر دیگران تعبیر شود. این عبارت به نوعی به تجلی قدرت و عظمت فرد اشاره دارد و نشاندهندهی جایگاه ویژه او در عالم هستی است. به همین دلیل، شاعران از این ترکیب برای بیان عشق، احترام و ستایش به کار میبرند. در کل، «فلک غلام» یک تصویر زیبا و شاعرانه از قدرت و مقام انسانی است که در ادبیات فارسی به خوبی نمایان است.
فلک غلام
لغت نامه دهخدا
فلک غلام. [ ف َ ل َ غ ُ ] ( ص مرکب ) آنکه فلک غلام اوست:
رعد سپید مهره شاه فلک غلام
بر بوقبیس لرزه زآوا برافکند.خاقانی.
فرهنگ فارسی
آنکه فلک غلام اوست
جمله سازی با فلک غلام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گیتی است رام و بخت به کام و فلک غلام یزدان دلیل و دهر مطیع و فلک معین
💡 ترا سزد که بود گاه طاعت و فرمان فلک غلام و قضا بنده و قدر چاکر
💡 آرام جهان قوام تاج الملکست گردنده فلک غلام تاج الملکست
💡 جهان به کام شود عشق کامران ترا فلک غلام شود حسن جاودان ترا
💡 بر عارض تو خط، چو پراکنده می شود ترک فلک غلام ترا بنده می شود
💡 تا اثر جهان بود باد جهان به نام تو تا گهر فلک بود، باد فلک غلام تو
