فلک سان
لغت نامه دهخدا
فلک سان. [ ف َ ل َ ] ( ص مرکب ) ( از: فلک + سان، پساوند تشبیه ) مانند فلک. فلک وش:
سالها قصد فلک داشت مگر
جنبش رای فلک سان اسد.خاقانی.بود فلک جام رنگ و جام فلک سان
روز ندانم که از کدام برآمد.خاقانی.
فرهنگ فارسی
از فلک و پساوند تشبیه مانند فلک فلک وش.
جمله سازی با فلک سان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 رسد فیض دگر زاهل نظر کامل عیاران را فلک سان محشر کوکب کند مهتاب دریا را
💡 بود فلک جام رنگ و جام فلک سان روز ندانم که از کدام برآمد
💡 شاعر بزرگ در اشعار خود از زیبایی خیرهکننده ماه با استفاده از صفت فلک سان یاد کرده است تا عظمت و شکوه آن را به تصویر بکشد.
💡 منظره ستارگان در شبهای صاف کوهستان، با درخشش فلک سان آنها، تجربهای بسیار متفاوت و جادویی را برای گردشگران و علاقهمند به نجوم فراهم میکند.
💡 آن بنای باشکوه با معماری منحصر به فرد خود، جلوهای فلک سان داشت که هر بیننده را در برابر عظمت هنر و شکوه آن مبهوت و حیران میکرد.